من و کیبردم یهویی

وبسایت شخصی سید معین حسینی (مستر دیمان)، برنامه نویس و نیمچه طراح تشنه پیشرفت!

Profile

زندگی افراد رسانه‌ای، خوب، بد، عجیب! image

زندگی رسانه‌ای، خوب، بد، عجیب!

سلام. مدت زیادی هست که پستی منتشر نکردم و این به دلیل مشغله‌های زیاد من در این دوره است. امروز که داشتم شبکه‌های اجتماعی خودم رو بررسی می‌کردم، وقتی آدم‌هایی رو دیدم که بسیار برای دیگران و شبکه‌های اجتماعی وقت می‌گذارند (البته منظورم متخصص است) خیلی ناگهانی به این فکر افتادم که در موردش چیزی بنویسم هر چند گنگ، هرچند نامفهوم، هر چند که بین دریایی از اطلاعات که هر روز می‌بینید غرق بشه!

 

این داستان فقط مال امروزه نیست. همیشه ادم دوست داشته دوست داشته بشه. و الان؟ خب چی بهتر از شبکه‌های اجتماعی؟ می‌تونی بدون اینکه هویتت یا زندگی واقعیت لو بره برای خودت طرفدارهای زیادی پیدا کنی، لحظات خوب زندگی خودت رو به اشتراک بگذاری و به حرفه‌ای ترین شکل ممکن خودت رو پر از انرژی مثبت نشون بدی… قطعا توی چنین دوره‌ای که هر کس باطن زندگی خودش رو با ظاهر زندگی دیگران مقایسه می‌کنه، سیل طرفداران به سمتت سرازیر می‌شه و حالا تو محبوب دل‌ها و آدم خوشبختی توی این دنیا هستی!

 

زندگی رسانه‌ای یکجورایی من درآوردی است. تعریف این نوع زندگی برای من فردی هست که مقدار زیادی از تلاشش رو متمرکز می‌کنه روی برند سازی شخصی و می‌خواد به نوعی توی اذهان عمومی خودش رو جا بندازه و متاسفانه باید بگم این مورد توی جامعه برنامه نویسی ایران بسیار زیاد هست.

 

این می‌تونه باعث چی بشه؟ باعث میشه عده‌ی محدودی که زندگی رسانه‌ای دارند به امید دیده شدن بیشتر در جامعه و لینک‌های قوی از بین اشخاص توانمند، عده‌ای از افراد با سطح تخصص متوسط یا پایین رو با خودشون همراه کنند. این افراد دنبال کننده شیفته‌ی زندگی رسانه‌ای اون عده‌ی محدود می‌شن، اون‌ها و آثارشون رو به اشتراک میگذارند و در ازاش خودشون رو جزو جامعه‌ی برنامه نویسی یک زمینه خاص یا یک زبان خاص می‌دونن. درواقع افراد با زندگی رسانه‌ای می‌تونن با جمع کردن افراد دیگه با استفاده از شبکه‌های ارتباطی و اجتماعی نقطه اشتراک این جمع یا کامیونیتی باشن.

 

حالا مسئله‌ای که به وجود میاد چیه؟ مگه این قضیه مشکلی داره؟ قطعا نه! اما مشکل از جایی شروع می‌شه که این جامعه فقط یک جامعه هستن نه یک جامعه‌ی فعال. یک مثال قابل لمس می‌تونه همین فریمورک فلاتر باشه. افراد ایرانی زیادی از جمله من از این فریمورک استقبال کردن و شروع به یادگیری کردن. اما چیزی نگذشته بود که دیدم برخی عزیزانی که به نوعی خودشون رو جزو کامیونیتی فلاتر می‌دونن به شکل یک متخصص و با اعتماد به نفس بالا شروع به آموزش فلاتر و ساخت آموزش ویدیویی کردند.

 

اما آیا توی خود فریمورک مشارکتی داشتند؟ آیا یک پکیج مفید برای جامعه ارائه دادند؟ خیر! با استفاده از این ابزار تنها تلاش می‌کنن اون عده محدودی باشن که زندگی رسانه‌ای دارن و محتوای ویدیویی آموزش‌ها چیه؟ بله درست حدس زدید ربطی به فلاتر نداره! اما عنوانش اینه: آموزش حلقه for در فلاتر 🙂 خب حتی نمی‌تونیم بگیم همش درباره زبان دارت هست. تنها سینتکس‌هایی از برنامه نویسی هست که توی بسیاری از زبان‌‌های برنامه نویسی یکسان است!

 

این افراد که بعضی سودجو هستند و قصد فروش چند آموزش بدون محتوا رو دارن و بعضی واقعا در این زمینه متخصص هستن. این اتفاقات عموما برای مسائلی می‌افته که هم تازه هستن و یادگیریشون آسونه! اما چون مخاطبی که فلاتر رو ندیده و چنین حسی به فریمورک نداره شخص دیگه‌‌ای که کمی از فلاتر سر در میاره رو ستایش می‌کنه و به عنوان یک متخصص قبولش می‌کنه! این‌ها مسائلی هستن که به هر حال برای react native هم پیش اومد اما بعد مدتی پیشرفت چشمگیری داشت و طرفدارای زیادی پیدا کرد.

دسته بندی: چرکنویس تاریخ: 2018/11/21 ساعت: 23:32

برچسب ها:

برای این پست دیدگاهی وجود ندارد.

دیدگاه خود را بنویسید: